خلقت دانه و هسته
«سبحان الله فالق الحب و النوی»؛ منزه است خداوندی که شکافندۀ دانه و هسته است.
«فالق»؛ یعنی شکافنده، «حبّ یا حبّه»؛ به معنای دانههای غذایی است. «نوی»؛ به معنای دانه و هسته است. تفکر در بذرهایی که خداوند برای زراعت و کشاورزی آفریده است انسان را به عظمت و بزرگی او میرساند. بعضی دانهها و هستهها آنقدر محکم هستند که به راحتی شکسته نمیشوند؛ ولی وقتی زارع و کشاورز آنها را در دل زمین قرار میدهند آن بذرها چگونه شکافته و گیاهان، نهال درختان و بوتهها از آنها به وجود میآیند. آیا کسی غیر از ذات احدی و خالق آنها توانایی دارد بذرها را بشکافد؟درست است کشاورز بذر را در دل زمین قرار میدهد و آن را آبیاری میکند بعد از این بذر، بذرهای زیادی به وجود میآید؛ ولی بسیار روشن است که اولین بذر؛ همانند نخستین آدم و انسان اول بدست توانای خداوند آفریده شده است. امام صادق (علیه السلام) به مفضل دربارۀ خلقت دانهها فرموده: «فَكِّرْ يَا مُفَضَّلُ فِي هَذَا اَلرَّيْعِ اَلَّذِي جُعِلَ فِي اَلزَّرْعِ فَصَارَتِ اَلْحَبَّةُ اَلْوَاحِدَةُ تُخَلِّفُ مِائَةَ حَبَّةٍ وَ أَكْثَرَ وَ أَقَلَّ وَ كَانَ يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ الْحَبَّةُ تَأْتِي بِمِثْلِهَا فَلِمَ صَارَتْ تَرِيعُ هَذَا الرَّيْعَ إِلَّا لِيَكُونَ فِي الْغَلَّةِ مُتَّسَعٌ لِمَا يُرَدُّ فِي الْأَرْضِ مِنَ الْبَذْرِ وَ مَا يَتَقَوَّتُ الزُّرَّاعُ إِلَى إِدْرَاكِ زَرْعِهَا الْمُسْتَقْبَلِ أَ لَا تَرَى أَنَّ الْمَلِكَ لَوْ أَرَادَ عِمَارَةَ بَلَدٍ مِنَ الْبُلْدَانِ كَانَ السَّبِيلُ فِي ذَلِكَ أَنْ يُعْطِيَ أَهْلَهُ مَا يَبْذُرُونَهُ فِي أَرْضِهِمْ وَ مَا يَقُوتُهُمْ إِلَى إِدْرَاكِ زَرْعِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ تَجِدُ هَذَا الْمِثَالَ قَدْ تَقَدَّمَ فِي تَدْبِيرِ الْحَكِيمِ فَصَارَ الزَّرْعُ يَرِيعُ هَذَا الرَّيْعَ لِيَفِيَ بِمَا يُحْتَاجُ إِلَيْهِ لِلْقُوتِ وَ الزِّرَاعَةِ»؛۱ اى مفضل! در رشد فراوان كشتزارها و حبوبات انديشه كن. یک دانه از لحاظ كمی بيش از صد دانه مىدهد. مىشد كه یک دانه تنها يک دانه بدهد؛ ولى چرا اين افزونی در آن نهاده شد؟ آيا جز براى آن است كه غلات و حبوبات فزونى يابند، قوت و روزى كشاورزان تأمين گردد و بذر سال آينده نيز به دست آيد؟ نمىبينى كه اگر پادشاهى بخواهد سرزمينى را آباد كند، بايد بذر، كاشت و روزى حيات به مردم بدهد تا كشت را به عمل آورند؟ بنگر كه چگونه اين امر حكيمانه و مدبرانه پديد آمده و كشتزار اين گونه بذر و دانه فراوان مىدهد تا هم روزيشان حاصل آيد و هم بذر كشت پديد آيد؟ به دستور امام صادق (علیه السلام) باید درخلقت این مخلوقات تفکر کنیم و به آسانی از کنارشان رد نشویم. در ظرائف خلقت الهی تامل کنیم تا قدرت و عظمت خداوند را در آفرینشش ببینیم.
پی نوشت:
۱. مجلسی، بحارالانوار، ج3، ص129.
برگرفته از کتاب تسبیح کائنات شرح « تسبیحات عشر ماه مبارک رمضان »
تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی
علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:
