ازدواج زود هنگام طلاب
بعضی از بزرگان قائلاند اگر طلبه در نوجوانی و در اوایل طلبگی زیر بار زندگی برود از پیشرفت درس و تحصیل علوم باز میماند. در پاسخ به این دیدگاه باید گفت: بستگی به آن شخص دارد که چگونه است اولاً: طلبه مجرد که میخواهد ازدواج کند باید فردی هم کُفو برای خودش پیدا کند؛ مثلاً فردی که در راه تهذیب نفس و سیر و سلوک است با خانواده سالکی که اصالت اخلاقی، معنوی و مذهبی دارند ازدواج کند.
خانوادهای از اهل علم هستند که با عمل و اهل تقوا هستند یا خانمی که طلبه است با طلبهای ازدواج کند که کمک او باشد، اما اگر با خانوادهای که اصلاً در این معانی نیستند تزویج کند آنجا به سختی میافتد.
ثانیاً: اگر شهوت، این طلبه را خیلی اذیت میکند که اگر عروسی نکند به گناه میافتد در این صورت تزویج برای او واجب میشود. برای اینکه خودش را حفظ کند لازم است ازدواج کند حتی اگر تمکن مالی ندارد باید برای ازدواج قرض کند.
از سوی دیگر، طلبه مهذّبی که اگر ازدواج را به تأخیر بیندازد خیلی برایش مهم نیست، چنین شخصی هر چه فراغت داشته باشد تا بتواند درس بخواند و علوم بیشتری بهدست بیاورد بهتر است. تزویج مثل خواب و خوراک است، غریزه جنسی این را میطلبد؛ ازدواج با طبیعت انسان موافق است.
انسان نمیتواند ترهُب کند. رهبانیت در اسلام نیست. «عن أبي عبد اللّه(علیه السلام) قال: إن اللّه(دامة برکاته) أعطى محمدا(صلی الله علیه و آله و سلم) شرائع نوح و إبراهيم و موسى و عيسى(علیهم السلام) التوحيد و الإخلاص و خلع الأنداد، و الفطرة الحنيفية السمحة، و لارهبانية … »؛ امام صادق(علیه السلام) فرمود: خداوند به حضرت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) شریعت نوح و ابراهیم و موسی و عیسی(علیهم السلام) را عطا فرمود که شامل توحید و اخلاص و از بین بردن شریک برای خداوند و فطرت پاک میشود و رهبانیت و گوشه گیری در دین اسلام نیست.
دین مسیحیت، مدارس رهبانیت دارند و مدعی هستند که گناه نمیکنند و شخص را به گونهای میسازند که تزویج نکند، نه زن کند و نه مرد. قطعاً این امر بر خلاف روش اسلام است. در مجموع نظر ما این است که اگر به ازدواج اقدام کند بهتر است.
برگرفته از کتاب توشه سالکان
تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی
علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:
