2 معجزه الهی در حفظ پیامبران

«وَاحْفَظْنى فیهِ بِحِفْظِکَ وَسَتْرِکَ»؛ و با حفظ و پوششت محافظتم کن!

خدایا! من را محفوظ و مصون بدار. اگر تو مرا حفظ نکنی، خودم نمی‌توانم خودم را حفظ کنم؛ زیرا حافظ حقیقی و یگانه تو هستی. {فَاللَّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}؛[1] و (در هر حال) خداوند بهترين حافظ و مهربان‌ترين مهربانان است. برای محفوظ ماندن، علم و قدرت نیاز است و هر دو از صفات خداست و دیگران سر سفره او نشسته‌اند. اگر چشم ما به این و آن یا به خودمان باشد، نمی‌توانیم خودمان را حفظ کنیم.

خدا از چه چیزی ما را محفوظ بدارد؟ از بلاها، بیماری‌ها و از همه مهم‌تر از گناهان ما را محفوظ بدارد تا گرفتار عذاب اخروی نشویم. باید اعتقاد به خدا را در دل زیاد کنیم تا در مواقع خطر دست ما را بگیرد. نمونه‌های فراوانی داریم که همه شرایط برای ضرر رسیدن به فرد مهیا بوده؛ اما خداوند مانع شده و او را حفظ نموده است که از باب نمونه دو مورد را برای شما بیان می‌کنیم:

  1. وقتی حضرت ابراهیم(علیه السلام) بت‌ها را شکست، نمرود تصمیم گرفت او را در آتش بیندازد: {قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ فَاعِلِينَ}‏؛[2] گفتند: او را بسوزانيد و خدايان خود را يارى كنيد، اگر كارى از شما ساخته است. آتش بسیاری فراهم کرد و ابراهیم(علیه السلام) را در آن انداخت؛ اما خداوند اراده حفظ ابراهیم(علیه السلام) را نمود؛ به‌همین جهت به آتش گفت که سرد شود تا به ابراهیم(علیه السلام) آسیبی نرسد. {قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ}؛[3] گفتيم: اى آتش! بر ابراهيم سرد و سالم باش.
  2. بعد از اینکه حضرت موسی(علیه السلام) با معجزه تبدیل عصا به مار، بر فرعون پیروز شد، تصمیم گرفت بنی‌اسرائیل را مخفیانه از شهر خارج کند. مردم شبانه با حضرت موسی(علیه السلام) از شهر خارج شدند، بعد از مدت کوتاهی فرعونیان متوجه خروج بنی‌اسرائیل شدند. فرعون با سپاهش سوار بر اسبان در پی بنی‌اسرائیل رفتند و آنان را کنار دریا یافتند.

مردم را وحشت گرفته بود که فرعونیان همه آنان را خواهند کشت؛ ولی خداوند به موسی(علیه السلام) امر کرد که با عصا به آب دریا بزند که راهی باز شود تا آنان نجات پیدا کنند: {وَلَقَدْ أَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقًا فِي الْبَحْرِ يَبَسًا لَا تَخَافُ دَرَكًا وَلَا تَخْشَى}‏؛[4] و همانا به موسى وحى كرديم كه بندگانم را شبانه [از مصر] حركت بده و براى آنان راهى خشك در دريا قرار ده كه [در آن موقعيت با يارى من] نه از رسيدن فرعونيان بترسى و نه از غرق شدن بهراسى.

موسی(علیه السلام) عصای معجزه‌آمیز خود را به آب زد و راهی باز شد و همه رفتند و نجات یافتند. فرعون و لشکرش هم که از فرصت استفاده کردند تا از آن راه به بنی‌اسرائیل برسند و آنان را بکشند، گرفتار آب دریا شدند و همه غرق شدند.{فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ مَا غَشِيَهُمْ}‏؛[5] پس فرعون با لشكريانش آنان را دنبال كرد و [بخشى] از دريا آنان را فروگرفت، چه فروگرفتنى. این هم یک نمونه عالی بود از اینکه خداوند با اینکه بنی‌اسرائیل در معرض هلاکت بودند و هیچ راهی برای نجات خویش نداشتند آنان را از شمشیر و عذاب فرعون حفظ کرد.

عزیزم! شما هم در این راه خودت را به خدا بسپار، توکلت به خدا باشد. صادقانه با استاد همراه باش تا انشاءاللّه نصرت الهی شامل حالت شود. انبیا و اولیای الهی با آن نگاه توحیدی که دارند، هیچ‌وقت در بحران‌ها از قدرت لایزال خدا غافل نمی‌شوند و هر لحظه منتظر دست‌گیری خدا هستند.

چه باک آید ز کس؟ آن را که او را

نگهدار و نگهبانش تو باشی[6]

 

برگرفته از کتاب نفحات رحمانی 

تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی (دام ظلّه)

 

علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:

نفحات رحمانی

 

 

[1]. یوسف (12)، آیه 64.

[2]. ‏. انبیاء (21)، آیه 68.

[3]. همان، آیه 69.

[4]. طه (20)، آیه 77.

[5]. همان، آیه 78.

[6]. عراقی، دیوان اشعار، غزلیات، ص 282.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جستجو محصولات