عذاب رعد و برق
«وَ يُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ»؛ و آذرخشها را میفرستد و هر کس را بخواهد به او مبتلا میکند.
«صواعق»؛ جمع صاعقه است. صاعقۀ آسمانی آتش دارد. وقتی به دستگاه برق یا چیزی برخورد کند آن را منفجر و همهجا را به آتش میکشاند. بعضی این حادثهها را با چشم خود دیدهاند.
این نشان میدهد خداوند، رحمت و غضب دارد و در موضع عفو، رحمتش تجلّی و در موضع نقمت و عذاب، غضبش تجلّی میکند: «وَأَيْقَنْتُ أَنَّكَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ فِى مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَةِ، وَأَشَدُّ الْمُعاقِبِينَ فِى مَوْضِعِ النَّكالِ وَالنَّقِمَةِ»؛[1] و یقین دارم که در جای گذشت و رحمت، مهربانترین مهربانان و در جای کیفر و انتقام، سختترین کیفرکننده هستی.
خداوند چرا رعد و برق را میفرستد؟؛ چون نوعی عذاب است. «وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَنْ يَشَاءُ»؛[2] و صاعقهها را میفرستد؛ و هر کس را بخواهد گرفتار آن میسازد. وقتی اراده میکند صاعقه، بهعنوان عذاب به شخصی بخورد قطعا اصابت خواهد کرد و هیچ رد و بدلی هم ندارد. در قرآن بیان شده که چگونه عذاب بر اُمم سابقه بهصورت بادهای سخت، صاعقه و عذابهای مختلف نازل شده است.
«وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَىٰ عَلَى الْهُدَىٰ فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ»؛[3] اما ثمود را هدایت کردیم؛ ولی آنها نابینایی را بر هدایت ترجیح دادند؛ به همین جهت صاعقه آن عذاب خوارکننده به خاطر اعمالی که انجام میدادند آنها را فروگرفت.
در آیات دیگری هم مانند این آیه ذکر شده است.[4] در زمان ما نیز عذاب الهی با رنگ و شکل دیگری وجود دارد؛ مانند بیماری سرطان که امروزه عمومی شده و تمام کشورهای دنیا گرفتارش هستند. این، یکنوع عذاب حساب میشود.
امام رضا (علیه السلام) میفرماید: «کُلَّمَا اَحْدَثَ الْعِبَادُ مِنَ الذُّنُوبِ ما لَمْ یَکُونُوا یَعْمَلُونَ اَحْدَثَ اللَّهُ لَهُمْ مِنَ الْبَلَاءِ ما لَمْ یَکُونُوا یَعْرِفُونَ»؛[5] هرگاه بندگان گناهان تازهای را پدید آورند که قبلاً مرتکب نمیشدند، خداوند هم بلای تازهای برای آنان پیش میآورد که قبلاً نمیشناختند.
وقتی مردم گناهان جدید و تازهای مرتکب میشوند عذابهای نو و جدیدی مانند بیماریها به وجود میآید. بیماریهایی که در گذشته نبودهاند. برای این بلاها نباید تحلیلهای ضعیف بشری کرد؛ تحلیلهایی که در این دعا آمده علتی برای تمامی این حوادث و بلاهاست؛ ولی کجا هستند کسانی که متنبه و از خواب غفلت بیدار شوند!؟ «مَا أَكْثَرَ الْعِبَرَ وَ أَقَلَّ الِاعْتِبَارَ»؛[6] چه بسيار است عبرتها و پندها از روزگار و چه كم است پند پذيرفتن.
برگرفته از کتاب تسبیح کائنات شرح « تسبیحات عشر ماه مبارک رمضان »
تألیف حضرت آیت الله کمیلی خراسانی
علاقه مندان جهت خریدو مطالعه کتاب می توانند از لینک زیر اقدام نمایند:
[1] . مفاتیح الجنان، 259.
[2] . رعد(13)، آیۀ 13.
[3] . فصلت (41)، آیۀ 17.
[4] . Pفَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَO؛ آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که نگاه میکردند. ذاریات (51)، آیۀ 44.
[5] . کلینی، کافی، ج 2، ص 275.
[6] . نهج البلاغة، ص 528.
